b.YISK blog

Powodzenia Aniu! Trzymam za Ciebie kciuki!

Twój Szymon

Zauważyłem coś ciekawego. Zwróćcie na to uwagę. Jeżeli wyedytujecie jakiś plik poprzez kliknięcie prawym przyciskiem myszy na plik i wybieranie z menu opcji “Edit/Edycja”, po czym zapiszecie plik i zamkniecie okno swego edytora, to okienko pop-up pojawi się w dokładnie w tym miejscu, gdzie znajduje się akurat kursor. Spróbujcie po zamknięciu okna edytora machnąć szybko np. w lewy dolny róg, a okno pop-up z pytaniem o wysłanie pliku na serwer pojawi się właśnie w tym miejscu.

O tym oknie mowa:

b.YISK

Jako że mój avatar prezentuje się teraz tak:

a nie tak:

(co nie podoba się Ani, ale cóż ja poradzę :) ) to zmianie musiała ulec także favoiconka mojej strony domowej. Na nieszczęście większość przeglądarek keszuje sobie favoiconki, zatem oprócz samej zmiany favoiconki, musiałem także zmienić jej nazwę i podmienić nazwę w kilkunastu podstronach mojej strony domowej. No, ale czego się dla Was nie robi, moi mili ;)

Nie zakaszowałem w swoim Firefoksie favoiconki dla wszystkich podstron, by móc zrobić odpowiedniego screenshota, byście mieli pamiątkę dla wnuków, twierdzących, że b.YISK nigdy nie miał kolorowego avatara:

b.YISK

Dodałem opis i zdjęcia nowego Pulpitu. Można to zobaczyć na podstronie Pulpity mojej strony domowej.

b.YISK

Ostatnio bawiłem się potokami. Potoki są jedną z form IPC (Inter-Process Comunication). Dzięki potokom poszczególne procesy mogą się ze sobą komunikować. Potoki na dysku są dość trudne do zlokalizowania. Najczęściej system korzysta z semaforów, będących inną formą IPC, które w większości występują w folderze /tmp, którego tak na prawdę nie ma na dysku, a jest tworzony podczas każdorazowego uruchomienia systemu. Potoki FIFO, zwane także potokami nazwanymi oznaczane są literką “p”, a semafory literką “s”. U mnie potoki znajdowały się w katalogu /dev:

find / -type p
/dev/initctl
/dev/.static/dev/xconsole
/dev/.initramfs/usplash_outfifo
/dev/.initramfs/usplash_fifo
ls -l /dev/initctl
prw——- 1 root root 0 2008-08-31 15:59 /dev/initctl

Potoki można utworzyć na dwa sposoby. Jednym z nich jest wykorzystanie programu mkfifo (make fifo):

mkfifo [nazwa potoku]

Drugi sposób to użycie programu mknod (make nod):

mknode [nazwa potoku] p

mknod różni się od mkfifo tym, że przy jego pomocy można tworzyć również inne pliki specjalne. W tym przypadku “p” oznacza potok. O innych możliwościach można dowiedzieć się wpisując w konsolę:

man mknod

Najfajniejsze jest jednak użycie potoków. Po stworzeniu potoku można w prosty sposób go przetestować. Wystarczy na jednym terminalu wpisać:

cat > [nazwa potoku]

a na drugim:

cat [nazwa potoku]

by osiągnąć coś takiego:

Innymi słowy – to co wpiszecie do pierwszego, zostanie wyplute na drugim terminalu. Jak dla mnie bomba!

b.YISK