Archiwum dla maj 31st, 2008
Mandżuria
Mandżuria była od zawsze uznawana przez Nippończyków za strategiczny punkt, gdyż można było zaatakować z niej Rosję i Chiny, na czym zależało japońskiej armii, zwłaszcza dowódcom, którzy kierowali się „testamentem Tanaki”. Kolejnym punktem opowiadającym się za chęcią przyłączenia Mandżurii do Japonii były względy ekonomiczne. Na terenach mandżurskich znajdowało się od groma przeróżnych surowców, istniał tam także przemysł. Dzięki temu znacznie łatwiej było namówić duże koncerny do tego, by opowiedziały się za koniecznością wojny.
Giichi Tanaka
Zhang Zuolin współpracował z Japonią od dawna. Wykonywał jej rozkazy i był potulny jak baranek. Zuolin był marszałkiem wojsk mandżurskich. Japonia od początku miała chętkę na Mandżurię. Był to wtedy bardzo rozległy teren. Jego powierzchnia kilkukrotnie przerastała powierzchnię Nipponu. Jednak po pewnym czasie Zhang Zuolin zaczął nawiązywać kontakty z Zhuang Kai-szekiem, który był dla Nippończyków wrogiem, gdyż był władcą Chin. Zuolin powoli stawał się coraz bardziej obojętny na rozkazy Japończyków, jednak teoretycznie cały czas z nimi współpracował. Potajemnie wydano na niego wyrok. Pewnego dnia, gdy jechał do Japonii pociągiem, gdy pociąg znalazł się na moście – most został zbombardowany. Spisek ten uknuli Okawa, który robił to już nie raz oraz Giichi Tanaka – nowy premier rządu. Swoje stanowisko Tanaka zajął wiosną 1927 roku. Pierwszego dnia, po kilkunastu godzinach od przejęcia władzy udało się mu zamienić większość polityków na wyższych stanowiskach na wojskowych. Tanaka miał zamiar stosować agresywną politykę zewnętrzną, a wiedział, iż obecni wtedy politycy mogli mu tego zabronić. Więc zamiana polityków na wojskowych była punktem strategicznym rządu Tanaki. Nowy premier zwołał posiedzenie dnia 30 kwietnia 1927 roku, na którym przedstawił swoją wizję ekspansji Chin, a następnie całego świata. Opisał to dosyć szczegółowo. Dokument, który zawierał te myśli, został po jego śmierci nazwany „testamentem Tanaki” i był później porównywany do „Mein Kampf” Adolfa Hitlera. Na posiedzeniu ustalono, że należy użyć agresji w stosunku do sąsiadów. Zatem 3 maja 1927 roku Japonia zaatakowała Chiny.
